ŞİİRLER etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ŞİİRLER etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Kasım 2010 Cumartesi










ATATÜRK ŞİİRİ



Bayrak yarıya çekilmiş,

Atatürk'üm öldü diye.

En son yaprak da dökülmüş,

Atatürk'üm öldü diye.



Sürü yas tutmuş ovada,

Kuşlar susmuşlar yuvada,

Rüzgar esmez olmuş dağda,

Atatürk'üm öldü diye.



Irmaklar yaslı çağlamış,

Ağaçlar sessiz ağlamış,

Vatan karalar bağlamış,

Atatürk'üm öldü diye





10 Kasım



Yıl otuz sekiz On Kasım Perşembe

Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar.

Sarsılıyor İstanbul yedi tepe,

Yaman esmiş Dolmabahçe’de rüzgar.

Gerçek olamaz, olsa olsa bir düş,

Dokuzu beş geçe Atatürk ölmüş.

Böyle toptan bir yas nerede görülmüş,

Beraber ağlıyoruz kurtlar, kuşlar.

Bu memlekete en çok hizmet eden,

Bu aşk ile dağlara gücü yeten,

On sekiz milyonun omzunda giden

Atam, Ankara sırtlarında yatar.



İlhan DEMİRASLAN













Atatürk'e Ağıt



Edirne'den Ardahan'a kadar

Bir toprak uzanır

Boz kanatlı üveyikler üstünde uçar

Ardahan'dan Edirne'ye

Edirne'den Ardahan'a kadar

Kopdağı'nda akar bir çeşme var

Serçe parmak kalınlığında suyu

Haram etmiş gece gündüz uykuyu

Akar da akar

Samsun'un evleri denize bakar

Sokakları yosun içinde

Çaparlar, takalar, mavnalar

Bilyalar gibi suyun yüzünde

Bir iner bir kalkar

İstanbul'da bir yâr sevdim

İnsanı günaha sokar

Savaştepe köprüsünden geçen trenler

Sel olur İzmir'e akar

İzmir'in denizi kız, kızı deniz

Sokakları hem kız hem deniz kokar

Güneyde mis kokulu bir ağaç

Yuvarlak yaprakları ince

Yaz gelip de güneş vurunca

Dallarından bal akar

Bu toprak bizim yurdumuzdur

Deli gönül yücesine çıkar

Bir üveyik olur uçar gider

Ardahan'da Edirne'ye

Edirne'den Ardahan'a kadar



Cahit Kulebi







SEN VARSIN ATATÜRK'ÜM HER ŞEYİMİZDE




Bu gün yatağımdan hür kalkıyorsam

Ekmeğim ak suyum berraksa,

Ağaçlar çiçek açıyor

Topraklar ısınabiliyorsa,

Sesim gür çıkıyor

Özgür özgür bakabiliyorsam,

Sen varsın gözbebeklerimde

Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.

Yazabiliyorsam gönlümce

Okuyabiliyorsam...

Kazabiliyorsam toprağımı

Gün ışığında çapa kürek elde,

Çalışabiliyorsam gece gündüz

Ekip biçebiliyorsam dileğimce,

Sen varsın yüreğimde

Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.

11 Kasım 2010 Perşembe

RESİM






Her gün,

Enginlerden engin,

Yücelerden yüce

Bir duygu sarar bizi,

Bu sınıfa girince.

Yanda, bir uçtan bir uca

Mavi deniz,

Odanın içinde güneşleri bulunca

Isınırız.

Enginlerin engini deniz olsa

Deniz ufak!

Yücelerin yücesi güneş olsa

Güneş küçük!

İlk günü gördük, nerden geldi:

Duvardaydı

Denizleri, güneşleri

Küçülten büyüklük.

Kürsünün üstünde bir resim:

Gözleri denizlerden mavi

Bakışları güneşlerden sıcak,

Dört mevsim

Kürsünün üstünde:

Atatürk'ün arkasında al bayrak,

Kollarını kavuşturmuş göğsünde.

Bu resimle başlar bizim günümüz,

Karşımızda Atatürk'ü gördükçe,

Kıvançla dolar, taşar gönlümüz.



Öğretmenimizin kürsüde

Verdiği dersi

Dinler bizimle birlikte

Atatürk'ün resmi.

Çalışkanız, çünkü,

Çalışınca

Bakarız, Atatürk güldü.

Bir yanlışlık yapsak

Bulutlanır gözleri,

Anlarız, Atatürk üzüldü.

Gelsek kürsünün dibine

Görür bizi

Eğilince.

Kalksak, gitsek gerilere,

Otursak arkalarda;

Başımızı kaldırmadan duyarız

Atatürk orada.

Öteki odalarda

Başka başka resimleri Ata'mın.

Atatürk'üm, artık ömrüm oldukça

Bu resimle karşımdasın!

Yok hiç birinde

Bundaki tılsım,

Değişen çizgilerle

Canlı gibi bu resim.



Öyle canlı ki, sanırım,

Ben de bir gün okulu bitirince

Uzanan ellerinle

Okşanacak sırtım.

Öyle canlı ki, sanırım,

Karanlık bile olsa

Serpeceğin ışıkla

Aydınlanır yollarım.

Tıpkı sınıftaki gibi,

Yapacağım bir işte

Bu resmindir rehberim

Kötülüğe uzanırsam

Çat kaşlarını,

Tutulsun ellerim.

Tıpkı sınıftaki gibi,

Bütün ömrüm boyunca

Yaptığım bir işte

İyi, doğru oldumsa

Sevincini belli et,

Gülümse!

Yaprak yaprak dökülürken önümde

Her yıl, dört mevsim;

Sınıflar içinde yalnız bu sınıf,

Resimler içinde yalnız bu resim!



Behçet NECATİGİL

5 Ağustos 2010 Perşembe

İSTİKLAL MARŞI








KAHRAMAN ORDUMUZA -




KORKMA! SÖNMEZ BU ŞAFAKLARDA YÜZEN AL SANCAK;

SÖNMEDEN YURDUMUN ÜSTÜNDE TÜTEN EN SON OCAK.

O, BENİM MİLLETİMİN YILDIZIDIR, PARLAYACAK,

O BENİMDİR, O BENİM MİLLETİMİNDİR ANCAK!



ÇATMA, KURBAN OLAYIM, ÇEHRENİ EY NAZLI HİLÂL,

KAHRAMAN IRKIMA BİR GÜL! NE BU ŞİDDET BU CELÂL?

SANA OLMAZ, DÖKÜLEN KANLARIMIZ SONRA HELÂL.

HAKKIDIR, HAKK'A TAPAN MİLLETİMİN İSTİKLÂL.



BEN EZELDEN BERİDİR HÜR YAŞADIM, HÜR YAŞARIM.

HANGİ ÇILGIN, BANA ZİNCİR VURACAKMIŞ? ŞAŞARIM.

KÜKREMİŞ SEL GİBİYİM, BENDİMİ ÇİĞNER, AŞARIM.

YIRTARIM DAĞLARI, ENGİNLERE SIĞMAM, TAŞARIM.



GARB'IN ÂFÂKINI SARMIŞSA ÇELİK ZIRHLI DUVAR;

BENİM İMAN DOLU GÖĞSÜM GİBİ, SERHADDİM VAR,

ULUSUN, KORKMA!... NASIL BÖYLE BİR İMANI BOĞAR,

"MEDENİYET" DEDİĞİN TEK DİŞİ KALMIŞ CANAVAR?



ARKADAŞ, YURDUMA ALÇAKLARI UĞRATMA, SAKIN!

SİPER ET GÖVDENİ, DURSUN BU HAYÂSIZCA AKIN.

DOĞACAKTIR SANA VA'DETTİĞİN GÜNLER HAKKIN...

KİM BİLİR, BELKİ YARIN, BELKİ YARINDAN DA YAKIN!



BASTIĞIN YERLERİ "TOPRAK" DİYEREK GEÇME, TANI..

DÜŞÜN ALTINDAKİ BİNLERCE KEFENSİZ YATANI...

SEN ŞEHİT OĞLUSUN, İNCİTME, YAZIKTIR ATANI,

VERME, DÜNYALARI ALSAN DA BU CENNET VATANI...



KİM BU CENNET VATANIN UĞRUNA OLMAZ Kİ FEDÂ?

ŞÜHEDA FIŞKIRACAK, TOPRAĞI SIKSAN, ŞÜHEDA.

CÂNI, CÂNÂNI, BÜTÜN VARIMI ALSIN DA HÜDA,

ETMESİN TEK VATANIMDAN BENİ DÜNYADA CUDA.



RUHUMUN SENDEN İLAHİ, ŞUDUR ANCAK EMELİ:

DEĞMESİN MA'BEDİMİN GÖĞSÜNE NA-MAHREM ELİ.

BU EZANLAR - Kİ ŞAHÂDETLERİ DİNİN TEMELİ -

EBEDİ YURDUMUN ÜSTÜNDE BENİM İNLEMELİ.



O ZAMAN VECD İLE BİN SECDE EDER - VARSA - TAŞIM;

HER CERîHAMDAN, İLAHî, BOŞANIP KANLI YAŞIM.

FIŞKIRIR, RÛH-U MÜCERRET GİBİ YERDEN NA'ŞIM!

O ZAMAN YÜKSELEREK ARŞA DEĞER BELKİ BAŞIM!



DALGALAN SEN DE ŞAFAKLAR GİBİ EY ŞANLI HİLÂL!

OLSUN ARTIK DÖKÜLEN KANLARIMIN HEPSİ HELAL!

EBEDİYEN SANA YOK, IRKIMA YOK İZMİHLAL!

HAKKIDIR, HÜR YAŞAMIŞ BAYRAĞIMIN HÜRRİYET;

HAKKIDIR, HAKK'A TAPAN MİLLETİMİN İSTİKLÂL.



Mehmet Âkif Ersoy

TBMM'ce Kabulü: 12 Mart 1921

SAKARYA ŞİİRİ













İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;

Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.

Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;

Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.

Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;

Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.

Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kâinat;

Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!

Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,

Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;

Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.

Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?

Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,

Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur.

Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük?

Bu dâva hor, bu dâva öksüz, bu dâva büyük! ..

Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya!

Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal.

Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,

Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;

Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan.

Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu ân;

Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!

Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu;

Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?

Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna;

Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?

Mermerlerin nabzında hâlâ çarpar mı tekbir?

Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir!

Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;

Sakarya, kandillere katran döktü geceler

Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya,

Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;

Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.

Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;

Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?

Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!

Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!

Sakarya, sâf çocuğu, mâsum Anadolunun,

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!

Sen ve ben, gözyaşiyle ıslanmış hamurdanız;

Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!

Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;

Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!

Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;

Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz!

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;

Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! ..



NECİP FAZIL KISAKÜREK (1949)

KEDİM


Bir kedim var adı minnoş

 Yürür pek hoş sanki sarhoş

 Bulursa top oynar hop hop

 Bulursa ip atlar şip şip

 Bir kedim var fare tutar

 Yere yatar takla atar

 Bulursa top oynar hop hop

 Bulursa ip atlar şip şip
Related Posts with Thumbnails