MASAL YERİM

13 Kasım 2010 Cumartesi

Mustafa Kemal, Çanakkale Savaşı'nda

Mustafa Kemal, Çanakkale Savaşı'nda

Üçüncü Kolordu Komutanı Esat Paşa ve diğer subay arkadaşları ile (1915

Mustafa Kemal, Çanakkale Savaşı günlerinde (1915)

Atatürk Oratoryosu_4

UYKUSUZ GECELER ORATORYO

ERKEK:

Birinci Dünya savaşı bulmuştu sonunu,

Şaşırmıştı Avrupa kendi yolunu.

KIZ :

Fakat tanımıyordu Türk’ün oğlunu.

Donanmayla İzmir’e geldiği zaman,

KORO : Gözünü kırpmadı plan yaptı Ata’m.

ERKEK :

Düşman olmaz hayal kuruyor,

Anadolu’mu paylaşmak istiyordu.

KIZ :

Türk Milleti ise cesur,bekliyordu.

Güvenirken silaha çıldırmış düşman,

KORO : Mumlar bitti ama yine çalıştı Ata’m.

ERKEK:

Düşman olmuş batılının maşası

Unutmuş mu Fatih’i,Alparslan’ı?

KIZ :

Bilmiyor mu Türk’ün kalbinde yananı,

İsterken O,koparmayı candan,

KORO: Sabahlara kadar ayaktaydı Ata’m.

ERKEK:

Yurdum paramparça,her tarafta düşman,

Silahım süngü olsa ,ekmeğim yavan,

KIZ :

Yine de eser rüzgarım , ah ne yaman

Sarılmışken çevrem doğudan,batıdan,

KORO : Mavi gözlerini hiç yummadı, sabaha dek Ata’m.

ERKEK:

Tutmuş düşman Kocatepe’yi dört yandan

Mehmetçik öldü,vatan kaldı yaşayan.

KIZ :

Bu gün Türkiye’m hediyedir O’ndan

Zor durumdayken millet,Allah’a tapan,

KORO : Uyku nedir bilmedi,düşündü hep Ata’m.

ERKEK:

İtalyan’ı,Fransız’ı ve Yunan’ı,

Tanıdı,kendini ateşe atanı,

KIZ :

Vatan için toprak altına yatanı

Unutmuşken bunu karşıdaki düşman

KORO : Dinlenmeden çare aradı Ata’m.

ERKEK :

Bir on Kasım sabahı güneş doğmadan

Yüce milletin matemi son bulmadan,

KIZ :

Dokuzu beş geçe durdu yelkovan.

Ebedi uykusuna dalarken Ata’m

KORO : Uyuyabilir mi hiç yas tutan vatan?

ERKEK :

Çalıyor acı acı bu gün sirenler,

Ağlıyor dünya yüzündeki tüm Türkler.

KIZ :

Neler kazandırdı ,O ,bizlere neler,

Ne yaşlar dindi , ne matem sona erdi,

KIZ VE ERKEK :

Ama kalbimizde hep,

ATATÜRK ŞİİRİ

Bayrak yarıya çekilmiş,

Atatürk'üm öldü diye.

En son yaprak da dökülmüş,

Atatürk'üm öldü diye.

Sürü yas tutmuş ovada,

Kuşlar susmuşlar yuvada,

Rüzgar esmez olmuş dağda,

Atatürk'üm öldü diye.

Irmaklar yaslı çağlamış,

Ağaçlar sessiz ağlamış,

Vatan karalar bağlamış,

Atatürk'üm öldü diye

10 Kasım

Yıl otuz sekiz On Kasım Perşembe

Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar.

Sarsılıyor İstanbul yedi tepe,

Yaman esmiş Dolmabahçe’de rüzgar.

Gerçek olamaz, olsa olsa bir düş,

Dokuzu beş geçe Atatürk ölmüş.

Böyle toptan bir yas nerede görülmüş,

Beraber ağlıyoruz kurtlar, kuşlar.

Bu memlekete en çok hizmet eden,

Bu aşk ile dağlara gücü yeten,

On sekiz milyonun omzunda giden

Atam, Ankara sırtlarında yatar.

İlhan DEMİRASLAN

Atatürk'e Ağıt

Edirne'den Ardahan'a kadar

Bir toprak uzanır

Boz kanatlı üveyikler üstünde uçar

Ardahan'dan Edirne'ye

Edirne'den Ardahan'a kadar

Kopdağı'nda akar bir çeşme var

Serçe parmak kalınlığında suyu

Haram etmiş gece gündüz uykuyu

Akar da akar

Samsun'un evleri denize bakar

Sokakları yosun içinde

Çaparlar, takalar, mavnalar

Bilyalar gibi suyun yüzünde

Bir iner bir kalkar

İstanbul'da bir yâr sevdim

İnsanı günaha sokar

Savaştepe köprüsünden geçen trenler

Sel olur İzmir'e akar

İzmir'in denizi kız, kızı deniz

Sokakları hem kız hem deniz kokar

Güneyde mis kokulu bir ağaç

Yuvarlak yaprakları ince

Yaz gelip de güneş vurunca

Dallarından bal akar

Bu toprak bizim yurdumuzdur

Deli gönül yücesine çıkar

Bir üveyik olur uçar gider

Ardahan'da Edirne'ye

Edirne'den Ardahan'a kadar

Cahit Kulebi

SEN VARSIN ATATÜRK'ÜM HER ŞEYİMİZDE

Bu gün yatağımdan hür kalkıyorsam

Ekmeğim ak suyum berraksa,

Ağaçlar çiçek açıyor

Topraklar ısınabiliyorsa,

Sesim gür çıkıyor

Özgür özgür bakabiliyorsam,

Sen varsın gözbebeklerimde

Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.

Yazabiliyorsam gönlümce

Okuyabiliyorsam...

Kazabiliyorsam toprağımı

Gün ışığında çapa kürek elde,

Çalışabiliyorsam gece gündüz

Ekip biçebiliyorsam dileğimce,

Sen varsın yüreğimde

Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.