Ben Öğretmenim

Ben Öğretmenim




Doğuda,batıda benim izlerim,



Güneyde,kuzeyde benim özverim.



Dağlar yol versin,ister vermesin,



Dağı,taşı deler yine giderim.




Devletin çatısı benim eserim,



Ata'mın dediği yolda giderim.



Anamdan,babamdan hatta kendimden,



Bizleri kurtaran eli severim.




İster bozkır olsun,isterse çorak,



Orası bir vatan,kutsal bir durak.



Işığı yakmaktır, benim görevim,



Bizlere yakışmaz,geride durmak.




Ayfer TOMRUK

Canım Öğretmenim

Canım Öğretmenim




Ailemden sonra seni tanıdım.



Aynı sevgi,ilgi,sıcaklıgı sende tattım.



Sen ögrettin sayıları,şekilleri,renkleri,



Sevmeyi,paylasmayı,ortak olmayı.



Kendimi seninle kesfettim.



Seni herseyden cok sevdim.



BENİM CANIM ÖĞRETMENİM

Dünyanın Bütün Çiçeklerini

Dünyanın Bütün Çiçeklerini




Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



Bütün çiçekleri getirin buraya,



Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,



Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer



Bütün köy çocuklarını getirin buraya,



Son bir ders vereceğim onlara,



Son şarkımı söyleyeceğim,



Getirin, getirin? ve sonra öleceğim.



Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum.



Kaderleri bana benzeyen,



Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,



Geniş ovalarda kaybolur kokuları?



Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,



Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,



Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.




Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



Ben bir köy öğretmeniyim, bahçıvanım,



Ben bir bahçe suluyorum gönlümde,



Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden



Ne güller fışkırır çilelerinde,



Kandır, hayattır, emektir benim güllerim



Korkmadım, korkmuyorum ölümden,



Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.



Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



En güzellerini saymadım çiçeklerin,



Çocukları, öğrencilerimi istiyorum



Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,



Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,



O bakımsız ama kokusu eşsiz çiçek.



Kimse bilmeyecek seni, beni kimse bilmeyecek



Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.



Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



Okulun duvarı çöktü altında kaldım,



Ama ben dünya üstündeyim, toprakta.



Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,



Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım.



Yurdumun çiçeklenmesi için, daima yaşadım,



Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.



Şimdi ustum, örtün beni, yatırın buraya,



Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.



Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini,



Bacımın suladığı fesleğenleri,



Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,



Avluların pembe entarili hatmisini,



Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,



Aman Isparta güllerini de unutmayın,



Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum



Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.




Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



Baharda Polatlı kırlarında açan,



Güz geldi mi Kop dağına göçen,



Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen,



Muş ovasından, Ağrı eteğinden,



Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden



Çiçek getirin, örtün beni,



Eğin türkülerinin içine gömün beni.



Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum



Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,



Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,



Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,



Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,



Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım,



Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,



Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.



Ceyhun Atuf KANSU

Köy Öğretmeni

Köy Öğretmeni

Ben bir köy öğretmeniyim,



Alnımda ışık,



Gözlerimde nur...



Alıp götürmeyin beni şehirlere,



Götürmeyin ne olur.



Bir köy öğretmeniyim,



Katıksız duygular içinde yaşarım.



Çıplak ayaklar basar yüreğime,



Onları tutar, okşarım.



Bir köy öğretmeniyim,



Çaresizlik ekmeğim, keder gözyaşım,



Umut ve sevgiyim çarpan kalplerde,



Dağlardan daha çok yücedir başım.



Ben bir köy öğretmeniyim,



Evlerde motif, dillerde destan



Gölgesi düşer ay-yıldızın üstümüze,



Ve gönüllerde büyür vatan.







Göktürk Mehmet UYTUN

MECHUL ÖĞRETMEN

Selam olsun,




Karanlığın ve cehlin güneşlerine



Selam olsun,



Erdemin ve bilginin eşlerine




Onlar ki



Kişiliğe hürlük bağışlayan.



Onlar ki.



Karşılıksız alkışlayan.




Alınlarında bilgiden meşaleler,



Karanlığın gözbebeğine yürürler



Gönüllerde mükâfaat alanlar,



Azmin ve iradenin timsali onlar.



Çıktılar yola, yolları belli



Hedef güllük gülüstanlık değil;



Yollar, sarp kayalıklar,



Yollar dikenli



Gönüllerinde bilginin çağlayan seli,



Izdıraplarla sarhoş olur



Odur karşılıksız seven,



Adı, değilmi ki



Meçhul Öğretmen.


Selam olsun,



Karanlığın ve cehlin güneşlerine



Selam olsun,



Erdemin ve bilginin eşlerine.




Onlar ki



Kişiliğe hürlük bağışlayan



Onlar ki



Karşılıksız alkışlayan.


İhsan KURT

Ne Çoktular Ve Ne Kadar Çocuktular

Ne Çoktular Ve Ne Kadar Çocuktular




Hiç göze gelmediler



Gözdesi de olmadılar kimsenin



Kimse farkına varmadı yalansız gözlerinin



Göz oldu mu yüreklerinin



Hiç anlamadılar



Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular




Çözülemedi bakışlarındaki tarifsiz sevdalar



Kim dedi sevgimi



Büyüyünceye kadar cevapsızdılar



Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular




Sarıydılar yada soluk benizli



Çoğunlukla karaya yakın bir esmer



Ve onlar genellikle burunlarını hiç silmezler



Derin iç çekişleri bundandır



Dünyanın kahrından değil



Çünkü umurlarında değil



Onların farkında olmayanlar



Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular




Onlar çok ve çocuklar



Büyüyecek adam olacaklar



Önceleri öğretmen,ebe



Sonra doktor olmak isteyecekler



Bildiklerinden değil



En yakınlarında onları gördüler,



Hep onlar olmak istediler



Çalınmış geleceklerinden habersiz



Yarım yamalak düşlerde eridiler



Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular




O güzelim yürekleri



Delikanlılık edebiyatıyla körelttiler



Okumanın erdeminden



İnsan gibi yaşamanın bilimden geçtiğinden



Haberleri olsun istemediler



Ne kadar parlarsa parlasın



Hep suskun kaldı o gözler



Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular



Ahmed Ariften bu yana



Yolunu gözleyenlerin adı değişti



Hepsi o kadar



Kuşpalazı,boğmaca,karaçiçek,sıtma



Belki azaldı ama



Yeni nedenleriyle yürek enfaktı



Kanser filan hala kapıda



Çaresizlik dağlar aşırmakta



Yer yurt terk edildi



Gurbet artık sıla



Çalansa bildik değil başka bir hava



Kırıldılar farkında olmasanız da



Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular




Onlar çok ve çocuklar



Gözlerinden dillerine dökülürse



Bir gün sorular



Sürdürebilecek miyiz aynı yalanı



Yoksa yine susturacak mıyız onları



Küçüldü dünya



Çoğu gitti azı kaldı



Geçici demişlerdi körlüğümüze



Biraz fazla uzadı



Oysa ne çoktular ne kadar çocuktular



Onlar çok ve çocuklar



Sesiz de kalsalar bizi bağışlamayacaklar



Mazeretlerimize inanmayacaklar



Yaşamımızda görünmedikleri her karenin



Hesabını soracaklar



Hazırlıklı olmak gerek



Çünkü onlar şimdilik



Çok ve çocuklar



Tayfun TALİPOĞLU

ZİL ÇALACAK

Zil çalacak... Sizler derslere gireceksiniz bir bir




Zil çalacak, ziller çalacak benim için,



Duyacağım evlerden, kırlardan, denizlerden;



Ta içimden birisi gidecek uça ese...



Ama ben, ben artık gidemeyeceğim.




Zil çalacak... Siz geminize, treninize gireceksiniz bir bir



Zil çalacak, ziller çalacak benim için,



Duyacağım iskelelerden, istasyonlardan bütün;



Ta içimden birisi koşacak ardınızdan....



Ama ben, ben artık gelemeyeceğim.



Sonra bir gün bir zil çalacak yine



Hiç kimseler kimsecikler duymayacak,



Ne sınıflar, ne iskeleler, ne istasyonlar, ne siz...



Ta içimden birisi kalacak oralarda



Ben gideceğim.



Zeki Ömer DEFNE